Zazaca modern İrani diller arasında Eski İrani "c" ve "ç"den türeme olan "c" sesini koruyan az dillerdendir. Bu ses Hintavrupaca *k/g'den gelir ve Eski İranicede palatize olur. Bir çok Zaza lehçelerinde de ya "j"ye yada "dz/z"ye dönüşmüşdür. Bu antik sesi en iyi koruyabilen ağız Merkez Zazacasıdır, Kuzeyde Ermenicenin etkisinle "dz" olarak telaffuzu görünür ve sonradan bazı şivelerde "z"ye kayar. Güneydese Kürtçenin etkisinin sayesinde orijinal "c" sesine sahip olan kelimeler "j" ile telaffuz edilir. Bu "c" sesi Zazacaya ayrı dil karekteri verir, Zazacanın kendi başına bir dil olduğunun özelliklerindendir. Ayrıca Zazacala aynı alt gruba sayılan ("Hyrkani" grubu) Beluçi dili de bu sesi muhafaza edebilmişdir.
Dilbiliminde şöyle ayırt ediliyor:
| Zazaca | Kürtçe | Farsça | Beluçi |
| c | j | z | c/ç |
Örnek:
| Proto-Hintavrupaca | Avesta | Zazaca | Kürtçe | Farsça | Beluçi | Anlam |
| *gwen | ceni | ceniye | jın | zen | cen | karı |
| *leuk | reoçeh | roce | roj | rûz | roç | gün |
Öyle görünüyor ki, Beluçi ve Zazaki Kürtçeye ve Farsçaya karşın bu noktada Eski İraniceye daha sadık kalmışlardır.
Lehçeler arasındaki değişime dair bazı misaller:
| Eski/Orta İranice | Orjinal Zazaca | Ses ertelemesine uğrayan Zazaca | Anlam |
| reoçeh (Avesta), rôç (Soğdca) | roce m / roce n / roc | rodze, roze, roje | gün / oruç / güneş |
| -vâç- (Avesta) | -vac- | -vadz-, -vaz-, -vaj- | söylemek |
| -peç- (Avesta) | -pewc- | -podz-, -poz-, -pewj- | yemek yapmak |
| teēçe (Avesta) | tici | tiji | güneş ışığı |
| erec- (Avesta) | erciyaye | erjiyaye, erjaye | değerli |
| erec- (Avesta), erzan (Pahlavi) | ercan | erjan, ercun | ucuz |
| -deç- (Avesta) | decaene | dedzaene, dezaene, dejaene | acımak |
| -amuç- (Avesta, Sanskrit), amôz- (Pahlavi) | mocnaene | mojnaene | göstermek |
| -reêç- (Avesta) | rêcaene | rêdzaene, rêzaene, rêjaene | akmak |
| pençe (Avesta) | phanc | phondz, phonz, phoj, phunc, | beş |
| *-vəc- (Proto Aryanca) | veciyaene | vıciyaene, vejiyaene | çıkmak |
| *vi-+çəi (Proto Aryanca) | vicnaene | vijnaene | seçmek (seleksiyon) |
Bundan ötürü kökü Eski İranice /ş/ sesine dayanan /c/, /j/ ve /z/ ayrımını içeren kelimeler de vardır. Burda hangi sesin daha orjinal olduğunu tesbit etmek için Eski İranice /c/ sesini ertelemiş ve ertelememiş lehçeler arasında kıyas edilmeli. Yani Eski İranice /c/ ve /ç/ sesini yukardaki tabloda göründüğü gibi erteleyen lehçeler bu tür kelimelerde de orijinal /c/ sesini kaydırmışlardır.
| Eski/Orta İranice | /c/ lehçesi | Obür lehçeler | Anlam |
| spiş (Avesta) | espıce | espıje, espıze | bit |
| keşmek (Pahlavi) | eşkıce | eskıje, eskıze | kuru yüzüm |
Eski yada Orta İranicede henüz /c/ olmayan ve sonradan /c/'ye dönüşen sözcükler de mevcut.
| Eski/Orta İranice | /c/ lehçesi | Ses ertelemesine uğrayan Zazaca | Anlam |
| yuwan (Avesta) > cuwan (Pahlavi) | cıwamêrd | jiamêrd, ciamêrd, camêrd | erkek |
| kuteke (Avesta) > kuçek (Farsça) | qıc, qıckek | qıdz(+kek), qız(+kek), qıj(+kek) | küçük |
| ô + gah (Pahlavi) | uca | udza, uza, uja | ora |
| môr (Pahlavi) | morcela | merjuelı, murzolık, mıjloli, muerceli, mıloçıke | karınca |
| -?- | -ıc | -ıdz, -ız-, -ıj | -li (örnek: İzmirli) |
| -?- | lac | ladz, laz, laj | oğul |
Omıd Veşnosıpê
